Czy strona szkoły musi być dostępna cyfrowo

Szkoła jako jednostka sektora finansów publicznych podlega obowiązkowi dostępności cyfrowej. Wynika on z ustawy z 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, obejmującej strony internetowe, Biuletyn Informacji Publicznej i aplikacje mobilne prowadzone przez placówki oświatowe. Obowiązek dotyczy zarówno dużych zespołów szkół, jak i jednooddziałowych przedszkoli.

Szkoła jako podmiot publiczny w rozumieniu ustawy

Ustawa wylicza podmioty, do których się stosuje, i pierwszą pozycją są jednostki sektora finansów publicznych. Zalicza się do nich szkoły podstawowe, ponadpodstawowe, przedszkola i żłobki prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego. Status podmiotu publicznego nie zależy od liczby uczniów, formy organizacyjnej ani wielkości budżetu placówki.

Lista obejmuje ponadto państwowe jednostki organizacyjne bez osobowości prawnej, osoby prawne utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb powszechnych i finansowane albo nadzorowane przez podmioty publiczne, ich związki oraz część organizacji pozarządowych. Placówka prowadzona poza tym katalogiem wymaga osobnej oceny; sama okoliczność otrzymywania dotacji nie przesądza sprawy.

Zakres obowiązku: strona, BIP i aplikacja mobilna

Obowiązek dostępności cyfrowej obejmuje stronę internetową szkoły, jej Biuletyn Informacji Publicznej oraz aplikacje mobilne, jeśli placówka je udostępnia uczniom lub rodzicom. Wymagania techniczne są te same niezależnie od tego, czy serwis prowadzi szkoła samodzielnie, czy zewnętrzny wykonawca.

Deklarację dostępności strony internetowej publikuje się na tej stronie, a deklarację aplikacji mobilnej na wybranej stronie podmiotu oraz w samej aplikacji, z odnośnikiem w miejscu, z którego aplikacja jest pobierana.

Do czego właściwie odsyła ustawa

Określenie WCAG w tekście ustawy nie pada ani razu i warto o tym wiedzieć, bo w rozmowach o dostępności pojawia się jako pierwsze. Ustawa wymaga spełnienia wymagań określonych w załączniku do niej i uznaje je za spełnione, gdy podmiot zapewnia dostępność z uwzględnieniem wymagań z punktów 9, 10 i 11 normy EN 301 549 w wersji V2.1.2. Dopiero ta norma opiera się na wytycznych WCAG 2.1 na poziomie AA.

W praktyce redakcyjnej sprowadza się to do rzeczy sprawdzalnych: odpowiedniego kontrastu tekstu względem tła, logicznej struktury nagłówków, opisów alternatywnych grafik oraz możliwości pełnej obsługi serwisu wyłącznie z klawiatury.

Co grozi za brak dostosowania

Kara do 10 000 zł nie grozi za samą niezgodność. Ustawa wymaga niezapewniania dostępności w sposób nieuzasadniony i uporczywy, a uporczywość definiuje jako brak poprawy w trzech kolejnych monitorowaniach oraz stwierdzenie rosnącej liczby uzasadnionych skarg. Oba warunki muszą wystąpić razem.

Kara do 5 000 zł ma dwie odrębne podstawy: brak deklaracji dostępności albo brak wymaganych w niej elementów, a także brak dostępności strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej wraz z elementami wskazanymi w ustawie. Każda wymaga stwierdzenia w dwóch kolejnych monitorowaniach.

Monitorowanie prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji, raz w roku. Od pierwszego stwierdzenia uchybienia do kary do 5 000 zł mija więc co najmniej rok (dwa kolejne monitorowania), a do kary do 10 000 zł co najmniej dwa lata (trzy kolejne monitorowania i rosnąca liczba skarg).